Jæja, þið sem hafið ekkert betra að gera... endilega fyllið þetta út 
1. Miðnafnið þitt:
2. Aldur:
3. Single or Taken:
4. Uppáhalds bíómynd:
5. Uppáhalds lag:
6. Uppáhaldshljómsveit:
7. Dirty or Clean:
8. Tattoo eða göt:
9. Þekkjumst við persónulega?
10. Hver er tilgangurinn með lífinu?
11. Myndiru bakka mig upp í slagsmálum?
12. Myndiru þeigja yfir leyndarmáli ef það skipti mig máli?
13. Besta minningin þín um okkur?
14. Myndir þú gefa mér nýra?
15. Segðu eitthvað skrýtið um þig:
16. Myndir þú hugsa um mig ef ég væri veik?
17. Getum við hist og bakað köku?
18. Hefuru heyrt kjaftasögu um mig nýlega?
19. Talaru eða hefuru talað illa um mig?
20. Finnst þér ég góð manneskja?
21. Myndir þú keyra með mér hringinn í kringum landið?
22. Finnst þér ég aðlaðandi?
23. Hverju myndiru vilja breyta í mínu fari?
24. Í hverju sefuru?
25. Kæmiru í heimsókn af tilefnislausu, bara til að chilla?
26. Myndir þú koma á stefnumót ef ég myndi bjóða þér?
27. Ef ég ætti einn dag ólifaðann, hvað myndum við gera?
28. Ætlaru að setja þetta á þína síðu svo ég geti fyllt þetta út?
Ein mynd svona í lokin: 
Hvernig er heimurinn að verða í dag? 
Hanna kveður að sinni og dregur auga í pung 
Mamma Mía... here we go again
Það er svo mikið búið að ské undanfarið að ég veit ekki hvar ég á að byrja.
En allavega..
Við Líney Mist fórum suður fyrir tveimur vikum síðan og vorum í borginni á meðan mamma og pabbi voru úti á Kanarý.
Villa tengdamamma mín hringdi í mig þegar við vorum á leiðinni suður, vorum á Kjalarnesi þegar hún hringdi.
Hún sagði við mig að ef ég vildi kveðja Önnu Siggu þá yrði ég að koma strax uppá gjörgæslu vegna þess að hún ætti bara nokkra klukkutíma eftir.
Pabbi brunaði með mig þangað og ég labbaði inná spítalann með þvílíkan kvíðahnút í maganum.
Ég mætti Tönju og fleiri þarna í anddyrinu og ég fór svo með henni upp á gjörgæsluna.
Í fjölskylduherberginu var öll fjölskyldan saman komin og guð minn góður hvað það var erfitt að sjá hvað allir áttu erfitt.
Svo fór ég með Tönju inn til mömmu hennar og ÚFF...
Það var svo erfitt að sjá mömmu hennar svona rosalega veika og tengda við fullt af tækjum og tólum.
Tanja sagði mömmu sinni að ég væri komin og ég gat ekki ráðið við tárin..
ég reyndi samt að vera eins sterk og ég gat.
Ég sagði við Önnu Siggu að mér þætti mjög vænt um hana og þakkaði henni fyrir allt sem hún hafði gert fyrir mig og Danna, ég sagði henni hvað mér finndist hún vera sterk.
Ég sagði henni að Danni vildi óska þess að hann hefði getað komið og að honum þætti mjög vænt um hana.
Svo opnaði hún augun og þegar hún sá mig þá brosti hún svo fallega til mín...
hún heyrði allt sem maður sagði við hana.
Þetta bros mun ég geyma í hjarta mínu þar til ég hitti hana á ný.
Ég strauk á henni hendina og talaði við hana en svo kom að því að ég varð að fara..
það var svo erfitt að þurfa að kveðja hana í hinsta sinn.
Hún var alltaf einsog önnur mamma mín, heimilið þeirra var griðarstaður margra..
það var svo gott að fara til þeirra og tala um allt og ekkert, allir voru svo velkomnir til þeirra og aldrei gerðu þau upp á milli neins..
allir skiptu máli í þeirra augum og þess vegna leið manni vel hjá þeim.
Ég gleymi aldrei þessari konu, hún var yndisleg og svo góðhjörtuð.. hún rétti fram hjálparhönd án þess að hugsa sig tvisvar um.. hún vildi allt fyrir alla gera.
Hún gaf sér líka alltaf tíma til að leika við Líney Mist þegar við hittum hana...
Líney hafði aldrei hlegið eins mikið og þegar Anna Sigga var að fíflast í henni.
Anna Sigga og Líney Mist í fermingunni hans Gabríels.
Líney hló og hló :D Anna Sigga gaf henni þennan kjól :)
Við Danni fórum svo saman í jarðarförina, hann fékk að koma sem betur fer.
Hann fékk líka að fara með mér í erfidrykkjuna.
Jarðarförin var mjög erfið enda þótti öllum svo vænt um Önnu Siggu.
Það var mikið grátið.
Þetta var mjög falleg athöfn.
Ég trúi því varla að hún sé dáin, ég vil ekkert trúa því.
Anna Sigga :*
Ég er svo stolt af Tönju og systur hennar.. og pabba þeirra,
þau eru svo dugleg í þessari sorg.
En þetta er mikill missir fyrir þau.
Tanja kom til mín daginn sem ég fór norður og kvaddi mig og Líney Mist,
og hún sagði við mig: Ég er með sendingu til þín, kjóllinn hennar mömmu.
Og ég leit í pokann sem hún rétti mér og ég fór næstum að gráta..
Mamma hennar hafði lánað mér rosalega fallegan kjól í vor þegar ég var hjá þeim í viku.
Og ég var algjör skvísa í honum og mömmu hennar fannst ég svo flott í honum.
Og hún gaf mér kjólinn eftir að mamma hennar dó...
æj mér þykir ekkert smá vænt um það,
enda mun ég passa kjólinn súper vel.
Ég ætla að vera í honum á aðfangardag, Anna Sigga hefði sko viljað það.
Ég og Tanja mín :*
Hey útí allt aðra sálma...
Ég verð að segja ykkur frá þessu
Á föstudagskvöldið síðasta þá fórum við Dagný til Tönju og Helga var með okkur líka.
Og við sátum bara og spjölluðum og fengum okkur smá í glas.
Svo fór Tanja til kærastans og við Dagný og Helga vorum að reyna að redda okkur fari heim eða á rúntinn eða eitthvað.
Svo ég hringdi í vin minn og hann kom og náði í okkur.
Hann skutlaði Helgu heim og við Dagný kíktum smá rúnt með honum og vini hans...
svo langaði okkur Dagný bara að fara heim og hann skutlaði henni fyrst heim og svo vini sínum og svo fór hann og sýndi mér íbúðina sem honum langaði að kaupa sér.
Svo á leiðinni þaðan þá sáum við eitthvað undarlegt á götunni og Garðar stoppaði og bakkaði og viti menn... þarna á götunni lá kona og hún hreyfði sig ekki.. og það var brotin bjórflaska við hliðina á henni.
Nota Bene... það var 11 STIGA FROST ÚTI !!
Hann stökk út og athugaði með hana og svo eftir smá stund þá vaknaði hún og stóð upp með hans hjálp.
Svo sagði hún bara: DONT TOUCH ME og hann kom bara inní bíl og hringdi í 112 því að það er alveg á hreinu að þessi kona hefði ALDREI komist heil heim til sín í þessu ástandi í þessum ógeðslega kulda.
Hún labbaði svo áfram eða svigaði öllu heldur...
við erum að tala um STÓRsvig..
við keyrðum á eftir henni og Garðar talaði við lögguna á meðan.
Svo labbaði hún meðfram ánni sem var þarna og ég bara: eeeehhhh hún á eftir að DETTA í ánna..
og viti menn... hún svigaði útí ánna konugreyið..
bara beint á hliðina niður grjóthlíðina og ofan í ÍSKALDA ánna.
Garðar stökk út og stökk yfir vegrið og skurð og fór að ánni og náði konunni upp,
ég sat þarna frosin og heyrði bara öskrin í konunni.
En ég ákvað nú að gera eitthvað gagn og hljóp út í frostið í STUTTU pilsi og PINNASTÍGVÉLUM...
ég tók símann hans sem lá þarna á bakkanum og talaði við 112 sem var í símanum.
Hann kom svo konunni uppá bakkann og þá kom löggan loksins og löggukallinn ætlaði að vera rosa hetja og stökkva yfir vegriðið og skurðinn en það tókst ekki betur en svo að hann missteig sig og var að drepast í fætinum... hehehe.
Svo var þarna löggukona með honum og hún og Garðar komu konunni uppá veginn og inní löggubílinn.
Kellingin sagði bara: "Dont touch me" og var ísköld og henni var íllt líka.
Hún var sko dauðadrukkin og ábyggilega eitthvað meira en það líka.
Svo kom sjúkrabíll og allt heila klabbið.
En ég vona að konan sé í gúddí fílíng núna og hugsi sig tvisvar um áður en hún fer á djammið aftur í svona miklum kulda.
Við Líney Mist fórum vestur til Danna um eina helgina og það var bara frábært að sjá hann.
Við fórum til hans á laugardeginum og gistum svo hjá Ellu og fjölsk. á Hellissandi um nóttina og fórum svo aftur til Danna á sunnudeginum.
Það er svo æðislegt að sjá Danna og Líney Mist saman, þau eru svo LÍK.. hehehe.
Líney sá bara hann og ég varð að einhverju aukaatriði hjá henni,
hún fór að gráta ef hann rétt svo ætlaði að skreppa fram á klósettið.
Hún dýrkar pabba sinn og hún þekkir hann alveg og veit að þetta er pabbi hennar.
Hún sagði bara: babba, babba, babba yfir þessa helgi.
Það var rosa gaman hjá okkur og vá hvað ég sakna hans núna,
það er ömurlega erfitt að hafa hann ekki hjá okkur.
Ég er svo stolt af honum að ég get ekki líst því,
hann er svoooo breyttur frá A-Ö og þeir sem trúa því ekki fá heldur betur að kyngja stoltinu þegar hann loksins kemur heim og þá fær fólk að sjá hann í réttu ljósi.
Æj Líney Mist fór að hágráta þegar við vorum að fara frá Danna á laugardeginum, þegar hann lokaði hurðinni á bílnum þá grét hún bara.
Æj hún er algjör pabbastelpa.. sem er bara ÆÐISLEGT.
Danni og Líney Mist.
Æj hún var svo glöð að sjá pabba sinn :)
Litla fjölskyldan loksins saman :) (hvaða svipur er þetta á barninu?) hehe
Gefa pabba sínum smá kex áður en við fórum... og fór svo að gráta :/
Ég fór svo ein til hans á mánudeginum, viku seinna.
Ég ætlaði til hans á sunnudeginum en það var svo brjálað veður að ég komst ekki.
Það var rosa gott að vera ein með honum og við höfðum það kósí!!
Ég sakna hans svo mikið ... vááá!!
Við gerðum ýmislegt í borginni, ég eiginlega nenni ekki að skrifa um það allt núna því þetta er orðið frekar langt blogg... hehehehe!!
Við erum komnar heim í snjóinn og það er bara rosa fínt.
Alltaf gott að komast aftur heim til sín.
Sjáið skvísuna í nýja pilsinu sem hún fékk frá ömmu sinni og afa þegar þau komu heim frá Kanarý :)
Jæja, hafið það bara gott og takk fyrir öll kommentin, endilega haldið áfram að skilja eftir ykkur spor gott fólk :)
Bestu kveðjur, Hanna panna :)
Hvernig gera á konu hamingjusama :
Það er ekki erfitt, til að gera konu hamingjusama, þarftu bara að vera:
1. vinur
2. félagi
3. ástmaður
4. bróðir
5. faðir
6. húsbóndi
7. yfirmaður
8. rafvirki
9. trésmiður
10. pípari
11. handlaginn
12. skreytimeistari
13. stílisti
14. sérfræðingur í kynlífi
15. mannþekkjari
16. sálfræðingur
17. hagfræðingur
18. reiknimeistari
19. góður huggari
20. góður hlustandi
21. skipuleggjari
22. góður faðir
23. snyrtilegur
24. samúðarfullur
25. sportlegur
26. hlýr
27. skemmtilegur
28. aðlaðandi
29. snillingur
30. fyndinn
31. hugmyndaríkur
32. mjúkur
33. sterkur
34. skilningsgóður
35. þokkafullur
36. prúður
37. metnaðarfullur
38. hæfileikaríkur
39. þolgóður
40. skynsamur
41. trúr
42. ábyggilegur
43. ástríðufullur
...og gleymir aldrei að:
44. gefa henni gjafir reglulega
45. fara með henni að versla
46. vera heiðarlegur
47. vera örlátur
48. að stressa hana ekki
49. horfa ekki á aðrar konur
og um leið þá verðurðu líka að:
50. veita henni mikla athygli, og hugsa ekki mikið um sjálfan þig
51. gefa henni allan tíma sem hún þarf
52. gefa henni mikið frelsi, ekki hafa áhyggjur af því hvert hún fer
53. Það er mjög áríðandi að gleyma aldrei:
afmælisdögum og brúðkaupsdögum
og plönum sem hún hefur ákveðið
TIL AÐ GERA KARLMANN HAMINGJUSAMANN :
1. Gefa honum að borða
2. Sjá til að hann fái það reglulega
3. og þegja svo?. 
Þessi mynd er svooo sönn.. hehehehe
Jæja, ég bið að heilsa ykkur í bili,
kv. Hanna grínisti 
Góðan daginn...
Ég ákvað að blogga því að ég nenni ekki að gera neitt annað.
Ég er eitthvað agalega löt í dag,
en það breytist þegar klukkan verður aðeins meira en þetta.. hehehe
ó nei, ég er sko ekki morgunhani.
Það er lítið að frétta héðan úr blokkinni, hehe...
allt gengur sinn vanagang held ég bara,
svona fyrir utan óstöðvandi leti og slen í mér.
Það eina sem kemst að í hausnum á mér er hvað mig hlakkar mikið til að komast til Reykjavíkur og svo til Danna um næstu helgi (helgina eftir þessa helgi)
Við förum líklega suður á sunnudaginn.
Það verður GÓÐ tilbreyting.
Mér finnst einsog partur af mér hreinlega bara deyji þegar ég er hérna á Ólafsfirði lengi í einu..
fæ bara innilokunarkennd hérna.
Ég er ekki frá því að ég haldi alltaf að mér eigi eftir að líða betur einhversstaðar annarsstaðar en ég er....
en ég flý víst ekki sjálfa mig...
ég fylgi hvert sem ég fer, hversu langt sem ég fer frá Ólafsfirði þá losna ég ekkert við sjálfa mig.
Æj svona er maður nú skrítið apparat.
Ég hef mikið spáð í því hvar ég væri eiginlega án dóttur minnar...
mig langar eiginlega ekkert að vita svarið við því samt.
En maður er alltaf að pæla, maður hefur ekkert annað að gera.
Ég ætla sko að gera eitthvað skemmtilegt í borginni,
við mæðgurnar eigum eftir að hafa það fínt og hitta allt fólkið okkar fyrir sunnan.
Svo ætla ég að reyna að fá að fara til hennar Önnu Siggu á spítalann,
mér finnst hræðilegt að hugsa til þess að ég eigi kannski aldrei eftir að sjá hana aftur
ef ég fer ekki til hennar núna.
Já, lífið er sko óútreiknanlegt, maður veit aldrei hvað gerist næst.
Ætti maður þá ekki að gera eins gott úr þeim tíma sem maður á?
Hætta þessu endalausa tuði um hvað maður á ekki og hvað lífið gæti orðið gott ef þetta og hitt væri öðruvísi?
Ég held að maður velti sér alltof mikið uppúr fortíðinni, ætti maður ekki frekar að einblína á framtíðina og reyna að gera sem best úr henni?
Afhverju er maður að eyða tíma í að vera ósáttur við hina og þessa...
og svo kannski missir maður þá manneskju og hvernig verður maður þá?
-Með endalaust samviskubit yfir því hvernig maður kom fram við viðkomandi og óskar þess að maður geti farið til baka og breytt því sem maður sagði eða gerði, eða sagði ekki og það sem maður gerði ekki!!
Ég held að ég ætti að fara hugsa minn gang og vera þakklát fyrir það sem ég á og reyna að vera sátt við sjálfa mig og aðra.
Ég er auðvitað þakklát fyrir dóttur mína og án hennar gæti ég ekki verið.
En hún lærir af mér og ég vil geta kennt henni að vera sátt við sjálfa sig og gera sem best úr lífinu.
Og ef ég geri það ekki sjálf, hvað lærir hún þá?
Maður heldur alltaf að maður verði svo hamingjusamur þegar maður er búinn að kaupa bíl, búinn að fara í utanlandsferðina langþráðu, búinn að koma sér vel fyrir, búinn að gera allt sem maður vill svo mikið...
EN hamingjan er ekki áfangastaður!
Er ekki akkúrat núna tíminn til að vera hamingjusamur og njóta þess sem maður á?
Það er ótrúlegt hvað maður getur velt sér uppúr öllu,
maður ætti að vera hamingjusamur Í DAG!
Jæja, ég er hætt þessum vangaveltum í dag.
Og í DAG ætla ég að vera ánægð með það sem ég á og njóta þess að vera til með fallegu stelpunni minni.
LÍNEY MIST SÆTUST :*
Verið góð við hvort annað þangað til næst,
annars er mér að mæta.. múhahahahaha.
Kv. Hanna Bloggari.
